فرارسیدن ماه محرم بر همه عاشقان مکتب حسینی  تعزیت و تسلیت باد .

کویر از زلالتان شبیه رود می شکست

         دلم ز نام پاکتان چقدر زود می شکست

میان نهر پرعطش و نخل های خسته ام

که شعرهای بغض من در این حدود می شکست

پیام شاعر در قالب شعری به همه ی مسلمانان.این شعر زیبا که در باره غزه و امروز ان سروده شده است را به همهی کسانی تقدیم می کنیم که به انسانیت باور دارند.

************

اي مسلمان!! هوشدار،غزه ي بعدي كجاست؟

از چه در خواب خوشيم؟ نوبت ما يا شماست

تاب ناليدن هم اين، برده داران برده اند

اين جهان مملو از،ناله هاي بي صداست

بشنو اينك وحي حق، از ميان ناله ها

ني دگر ماواي وحي، در دل غار حراست

خود نگويي از خطا، ما به هم بيگانه ايم

گر بخوانيم آيتي، نغمه هامان آشناست

كينه ي قابيليان، بوده از روز نخست

اينچنين تقدير ما، تا به روز انتهاست

خيز و پيماني ببند، از براي حفظ دين

سخت در گمراهي است ،آنكه تنها در دعاست

گر بگريندي ز دل، ريشه كن گردد ستم

خيل عشاقي كه در، مروه و سعي صفاست

اي خوشا تيري كه از،دشمنم بر من رسد

واي از تيري كه بر ، آن نشان از آشناست

كوته اكنون كن نماز،بر ستمكاران بتاز

اين نه فتواي من است، گفته و امر خداست

اين محرم فرصتي است، امتي در آتشي است

غزه ي امروز هم ، بهر ما چون كربلاست

هر شهادت صادقا ،مژده ي وصل كسيست

گر نباشد جبهه اي،آن زمان روز عزاست

  صادق تقي پور

سازهاي ايراني در دوره پيش از اسلام به سه دسته رده بندي شده اند:

ب) سازهاي کوبه اي (ضربه اي) مانند تنبک و...
ج) سازهاي زهي مانند کمانچه و غچک و 
ارغنون: بر وزن اندرون، ساز-ي ايراني است مشهور و بسيار قديمي. گويند اين سازايراني را افلاطون وضع کرده است. در نوشته ها آمده ارغنون ساز و آواز هفتاد دختر خواننده و نوازنده است که جملگي يک چيز را به يک بار و به يک آهنگ با هم بخوانند و بنوازند 
بربط: ساز-ي ايراني است مرغابي شکل که کاسه کوچک و دسته بلند دارد و عرب ها آن را گرفته، کاسه چوبي را بزرگ، دسته را کوچک و کوتاه کرده و آن را العود نام نهاده اند 
بيشه: ساز-ي ايراني است بادي که بيشتر شبانان از آن استفاده مي کردند. 
توتک: بر وزن موشک ، سازي........

بقیه این مقاله ارزشمند را با کلیک بر روی ادامه مطلب بخوانید.

جمعه گذشته به مناسبت درگذشت يکي از بستگان نه چندان نزديک وبه جهت عرض تسليت به بازماندگان به مسجد برگزاري مراسم رفته بودم ، همزمان با رسيدن من به مسجد روحاني مدعو ،خود را به بالاي آخرين پله منبر رساند ودرباره سوره« الرحمن » سخن آغاز کرد و روي واژه «بيان» داد سخن داد که : ما در بيان وگفتن، دچار مشکلات بسياري هستيم وچون مردم نمي خواهند بدانند وبفهمند مشکلات زيادي گريبانشان را گرفته است ديگر اين که حاجيان قبل از رفتن به مکه بايد درباره فلسفه حج ومعاني مکانهايي که به آنجا عازم مي شوند چيزهايي بدانند مثلا بدانند معناي مشعر چيست ومنا کدام است و.. او اصرار داشت که مردم بايد اين معاني را از روحانيون کاروان بپرسند تا مفاهيم را بفهمند نه اين که مطالعه کنند! او بر مطالعه ودرک شخصي، اصرار که نه ،اشاره اي هم نکرد باخود مي انديشيدم که سالهاست روحانيون معزز برمنابر، وعظ وخطابه مي کنند وباز خودشان از ضعف مباني ديني واعتقادي ونيز ناآشنايي با اصول وفروع دين شکوه مي نمايند؛ علت کجاست ؟ آيا نبايد اين بزرگواران قدري به شيوه تبليغي خود بنگرند ؟ آيا فقط مردم محکومند؟ آيا ساعت هاي متمادي وعظ وخطابه وروضه در ماههاي محرم وصفر ورمضان وساير روزهاي عادي کفايت نمي کند تا مردم آنچه رابايد بدانند بدانند ؟

بيش از 45 دقيقه گوش مردم در اختيار روحاني بود و او باسخنان آتشين مي گفت ومي گفت ومي گفت افسوس که از «بيان» وآدابش داد سخن مي داد ونمي دانست چگونه رعايت مردمي راکه از صنوف مختلف وطبقات گوناگون درجلسه حاضربودند بنمايد؛ بارها اطرافيانم اين پا وآن پا شدند ومثل مار زخم خورده به خود پيچيدند تا سخنان آقا تمام شود نمي دانم اين سخناني که نه وعظ بود ونه روضه ونه نصيحت کدام توشه را براي غايب جلسه که مراسم براي او برپا شده بود به همراه داشت واصلا اگر جور ديگري بود مي توانست ره توشه اي براي رفتگان باشديانه؟  يادم به اين شعر افتاد که:

برگ عيشي به گور خويش فرست

کس نيارد زپس، تو ، پيش فرست

مرگ به اندازه کافي غمگين وناراحت کننده است وفکر نمي کنم کسي باشد که از مرگ ونبودن خوشحال باشد ( از مجاهدان ورزمندگان که داوطلبانه به مصاف دشمن مي روند بگذريد  گو  اين که آنان مشتاقانه به مصاف دشمن مي روند واز سالم ماندنشان خشنود تر مي شوند نه  اين که با آغوش باز براي استقبال از مرگ شتافته باشند!)

با اين حال مادر مرده را شيون آموختن وضجه حاضران را درآوردن نه شيوه مسلماني است ونه رتبه ودرجه اي براي زاري کننده و قاري ومداح به ارمغان مي آورد . گفتم مداح، ياد مطلبي ديگر افتادم آيا منتظر بودن براي مرگ کساني تا بازماندگانشان به مداحي دعوتت کنند وبا کلماتي که گاهي خودت هم معاني اش رانمي داني مزدي بستاني وخرج خانواده ات را مهيا کني شرط مروت است ودردنياي امروزي شغل تلقي مي شود يانه ؟ هيچگاه نتوانسته ام با اين شغل! کنار بيايم وهضمش کنم .

در اینجا مااز سکوت و خاموشی  به عنوان دو فضیلت بزرگ اخلاقی که همه انبیاءخدا و